Love Earth .. Earth knows our loves

กาลครั้งหนึ่งเมื่อโลกถึงกาลวิกฤต เป็นไปได้ที่มนุษยชาติกำลังจะพบกับหายนะอันร้ายแรงบนดาวโลก
ผู้คนต่างแสดงความคิดเห็นในทางต่าง ๆ กันมากมาย

บางคนปฏิเสธที่จะให้ความเห็น เพราะคิดว่าเรื่องในปัจจุบันสำคัญกว่า ..
หลายคนแค่ดิ้นรนเอาชีวิตให้รอดในแต่ละวันก็หนักหนาแล้ว
บางคนหวังเพียงสร้างทรัพย์ เพื่อซื้อความสุขให้กับตนเองและคนที่รักให้มากที่สุด
บางคนก็คิดว่าจริง ๆ แล้วโลกอยู่ได้โดยไม่จำเป็นต้องมีเรา ..
มนุษย์อาจเป็นสิ่งสร้างความระคายเคืองให้กับโลก และมนุษย์ส่วนใหญ่ก็มักทำร้ายตัวเอง ทำร้ายคนอื่น ทำร้ายโลก .. หายไปบ้างจะเป็นอะไรไป
บางคนเชื่อว่า .. โลกนี่แหละเป็นผู้กำหนดให้มนุษย์เกิดมาเพื่อทำลายโลก ทำลายตัวเอง ..
ถ้ามนุษย์บินได้ มนุษย์ก็คงไม่ต้องสร้างเครื่องบิน ถ้ามนุษย์มีเพียงสมองเล็ก ๆ ไม่ต้องมีความคิดมากมาย ก็คงไม่ต้องสร้างสิ่งประดิษฐ์แปลก ๆ ที่มีผลกระทบต่อโลกในภายหลัง

แต่ก็มี ...

หลายคนที่เป็นห่วง และพยายามบอกว่าเราต้องรักษาโลกเพื่ออนาคตของมนุษยชาติ ..
ถ้าไม่มีมนุษย์แล้ว สิ่งที่พวกเราต่างสั่งสมกันมา ความรู้มากมาย ก็จะหายไปทั้งหมด ไม่มีคนที่เรารัก ไม่มีมนุษย์ในอนาคต
บางคนก็เป็นห่วงสิ่งอื่น ๆ ที่อยู่บนโลก ขอร้องให้ทุกคนหันมารักษาสิ่งแวดล้อม..
เพราะโลกไม่ได้มีเพียงนุษย์ ไม่ได้เป็นแค่โลกของพวกเรา แต่ยังมีสิ่งมีชีวิตมากมายที่อยู่ร่วมกันมาอย่างยาวนาน
หลายคนเสียดายสิ่งที่ทำให้โลกน่าอยู่
เสียดายถ้าไม่มีเกมให้เล่น ไม่มีหนังดี ๆ ให้ดู ไม่มีการ์ตูน ไม่มีงานศิลปะ ไม่มีบทกวี ไม่มีบทประพันธ์ ไม่มีเสียงเพลง ไม่มีความรัก ไม่มีความฝัน ไม่มีจินตนการ ไม่มีความงดงามที่มนุษย์สร้างขึ้น หลงเหลืออยู่อีก

ต่างคนต่างมีความคิดมากมาย ซึ่งก็ล้วนเป็นเหตุผลที่ถูกต้องด้วยกันทั้งนั้น ทุกคนจึงแยกย้ายไปทำตามแนวคิดของตัวเอง

แต่ แต่ แต่ .. คนบางคน ก็ยังเชื่ออย่างหนักแน่น
โดยไม่สนใจว่าโลกจะเป็นอย่างไร หรือมนุษย์จะยังอยู่ต่อไปไหม
ขอแค่ได้ตอบแทนโลกในวันเวลาที่ยังเหลืออยู่
เพื่อขอบคุณทุกสิ่งที่โลกได้มอบทุกคนตลอดมา

คนบางคนพบรักกับโลก บางคนก็เป็นเพื่อนซี้กับโลก ส่วนบางคนให้โลกเป็นทั้งบ้านและครอบครัว

พวกเขาต่างรู้ว่า ..

โลกมักยิ้มและหัวเราะกับเรา ในวันที่เรามีความสุข

และร้องไห้ฟูมฟายทุกครั้งที่เรากำลังทุกข์

ไม่ว่าเราจะเดียวดายแค่ไหน โลกยังอยู่กับเราเสมอ

เขาอาจจะกำลังปลูกต้นไม้ให้กับผืนดินที่แห้งแล้ง ณ ที่ใดที่หนึ่งบนโลก
เขาอาจจะพยายามใช้ชีวิตให้เรียบง่ายเพื่อไม่ให้โลกต้องรับภาระเพิ่ม
เขาอาจจะคอยพร่ำสอนเด็กน้อยที่กำลังเติบใหญ่ ในมุมใดมุมหนึ่งของพื้นที่อันห่างไกล

เขาอาจจะกำลังอยู่หน้าจอมอนิเตอร์ แล้วอ่านข้อความนี้

เขาอาจเป็นทั้งคุณ และผม..

ซึ่งเชื่อได้ว่า

พวกเขารักโลก... และโลกก็รักพวกเขา เช่นกัน